Mitchell kwam thuis om ongeveer 4 uur in de ochtend. Hij had moeite met het herkennen van de inrichting. Jannik moest wat hebben veranderd. Hij stootte met zijn knie tegen een kastje bij het bed. Jannik werd wakker en riep zijn naam. Mitchell antwoordde fluisterend terug. Hij trok zijn kleren uit en daarna ging hij naast Jannik liggen. Al gauw viel hij in slaap.
De zon scheen op de witte dekens en stof zweefde in de schuine streep licht die naast het gezicht van Mitchell scheen. Een heleboel stofdeeltjes zweefden in een ogenschijnlijk perfect gearrangeerde dans. Het was duidelijk waar zij naar toe gingen, ook al was dat nergens. Ze leidden elkaar en maakten de weg vrij voor anderen. Het was duidelijk dat ze elkaar nodig hadden om daar te zijn in de streep zonlicht.
Beneden klonk het geluid van ontbijt. Jannik probeerde Lisa aan het eten te krijgen. Mitchell nam een douche en trok wat kleren aan. In de keuken zag hij dat Lisa haar vingers in het brood prikte, maar er niets van at. Ze keek gebiologeerd naar de jam die glubberig drilde wanneer ze haar vingers erin stak. Het bleef kleven aan haar vingers. Het was rood. Wie zegt dat je het kunt eten? Maar ze kreeg geen tijd om het uit te vinden, want haar vingers werden telkens schoongemaakt. Jannik keek Mitchell aan toen hij van de trap kwam lopen. ‘Ze speelt alleen maar.’ Mitchell ging naast haar zitten en deed voor hoe je moest eten.
‘Hoe was het in Los Angeles?’
Mitchell stak een stukje brood in zijn mond. ‘Goed. Mooi weer hè?’
‘Hoe gaat het met je broer?’
‘Goed. Hij wordt een dagje ouder.’ Hij lachte naar Lisa die haar vingertop met jam aflikte.
Jannik smeerde boter op haar beschuitje. Het mes raspte over het droge oppervlak.
Hij stond voor Jannik en gaf de schoenen die hij had gekocht. Jannik voelde aan het leer.
‘En voor jou, lieverd, heb ik dit gekocht.’ Hij zette de grote witte doos nu vóór haar. Hij maakte het voor haar open. ‘Alsjeblieft!’
Lisa keek met grote ogen en bleef in haar halve kleermakerszit zitten. Ze wees een vinger naar de doos.
‘Ja, daar ja’, zei Mitchell terwijl hij de robot voor uit de doos haalde. Het was even groot als Lisa. Mitchell pakte te batterijen. ‘Is helemaal hot in Los Angeles, overgewaaid uit Japan natuurlijk. Het reageert op de bewegingen van Lisa en als ze wat zegt dat neemt het alles op zodat we haar eerste woordjes niet hoeven te missen. Kijk, en het kan ook dingen terug zeggen.’ Hij zatte het ding weer neer voor Lisa
‘Arigato!’
‘Dat is toch ‘dank je wel’ in het Japans?’, zei Jannik.
‘Ja, dat zegt die wanneer het aan wordt gezegd.
‘Leuk hoor’, reageerde Jannik, die naar Mitchell keek. ‘Maar denk je dat Lisa er wat aan heeft?’
‘Ja… dan hoeft ze mij niet zo te missen. Kijk maar!’ Het was even stil totdat de robot zei in een perfect gekopieerde stemgeluid van Mitchell. ‘Papa komt morgen thuis.’
Jannik ging naar de keuken.
Jannik keek hem aan. ‘Mitchell, ik heb je gemist.’
‘Ik jou toch ook. Maar nu ben ik er weer.’
Ze keken elkaar aan. Jannik keek en zag de kapsalon op Melrose Boulevard. Het was maar een droom, maar er moest een ochtend komen om wakker te worden. Buiten regende het zachtjes. Er klonk een geruis door het huis heen. ‘Mitchell, ik kan net zo gauw getrouwd zijn met een voicemail, camgesprekken en videotelefoonsessies. Sorry, ik kan het niet meer. Je kunt niet vervangen worden door machines, Mitchell en ik wil dat ook niet.’
Mitchell nam Jannik in zijn armen. ‘Ik weet het ook niet.’
Lisa staarde naar de robot. ‘Hey Lisa, zullen we wat lezen.’ Lisa schudde haar hoofd. Achter het vizier moesten ogen zitten bedacht ze. ‘Zullen we anders paardje rijden?’ Lisa stond op en liep richting de slaapkamers. De robot kwam achter haar aan en toen ze stopte met lopen en zich omdraaide zag Lisa dat de robot op een ver genoeg van haar vandaan stond. ‘Hey Lisa, ik ben papa. Zal ik je uitleggen hoe het in elkaar zit?’
Mitchell liep van de trap af. Jannik was naar de woonkamer gegaan.
Hij zag Jannik staan in de deurpost van de woonkamer, kijkend naar Lisa.
Lisa zat tegen de robot aan die de handen om haar had geslagen. Mitchell keek naar Lisa, die haar middagslaap deed.
Start Schrijven is een Banner StartPagina met
veel linken op het gebied van schrijven, dichten, verhalen, gedichten, proza,
poëzie, columns, spiritueel, recenties, artikelen en verder alles wat
met schrijven en schrijfkunst te maken heeft.
